آرامش و صلح در این منطقه یک رویا است

خانه/مقالات/آرامش و صلح در این منطقه یک رویا است

آرامش و صلح در این منطقه یک رویا است

در هفده ، هجده سالی که به افغانستان رفت و آمد داشته ام و این آمد و شد با سقوط مزار شریف به دست طالبان و گروگانگیری و پس از آن کشته شدن دیپلماتهای ایرانی در این شهر در سال ۱۹۹۷ شروع گردید، هر وقت که از من درباره تروریستهای پاکستانی وابسته به القاعده و طالبان پرسش شده، آنها را خبیثترین و خطرناکترین افراد توصیف کرده ام. اما هفته گذشته ، طالبان خطرناک در چنگ گروهی خطرناکتر از خودشان افتاده و در اتفاقی نادر، ۱۲ فرمانده محلی طالبان در نورستان افغانستان به دار آویخته شدند. مقام های افغان از فعالیت یک گروه مشکوک و نقاب پوش در جنوب شرق افغانستان خبر داده اند و هنوز انگیزه این افراد در ایجاد ارعاب در میان طالبان مشخص نشده است. جالب اینجا است که این افراد در حمایت از مردم یا دادخواهی از ظلمی که به آنها شده است، مثلا مانند بابک خرم الدین وارد کارزار نبرد چریکی با طالبان نشده اند. گزارش ها حاکی از آن است که این افراد در مواجه با مردم اصلا با کسی صحبت نمی کنند و خاموش قربانیان را به قربانگاه می برند. چند روز پیش نیز که ۳۵ نفر از دانشجویان و اساتید دانشگاه قندهار را ولایت غزنی به گروگان گرفتند، معاون والی غزنی به ظرافت گفت که فعالیت شورشیان در راهها افزایش یافته و برخی از این شورشیان کسانی هستند که با زبانهای رایج در افغانستان، آشنایی ندارند. چنانچه این شورشیان با فارسی و پشتو آشنایی ندارند، پس که هستند و با چه زبانی تکلم می کنند؟ برخی دوستان که در دولت افغانستان مشغول به خدمت هستند صدایشان را پایین آورده و نجوا می کنند: عربی!
در رسانه ها این روزها نام گروه داعش بیشتر از هر نام دیگری شنیده می شود. کاروانی از خودروهای مدرن و جنگجویانی سیاهپوش با سلاحهای خودکار که ماشین جنگی اشان عراق را در نوردیده و شهر به شهر جلو می آیند و داعیه بغداد را در سر دارند تا حکومت اسلامی عراق و شام را تشکلیل دهند. آنقدر خطرناک هستند که ایمان الظواهری رهبر کنونی القاعده از نسبت آنها به گروه افراطی خود تبری جسته و از آنها خواسته تا از سوریه خارج شوند. تصور کنید که القاعده جنایتکار که خون هزاران انسان بیگناه را با اهداف تروریستی خود تا کنون تباه کرده است، علنا اعلام کرده که داعش ارتباطی با آنها ندارد….
آیا حکومتی نظیر حکومت طالبان در افغانستان اما با توحش بیشتر در انتظار عراق است؟ می دانم که مردم افغانستان نیز دل نگران از تحولات کنونی، این بیم را دارند که بعد از طالبان و القاعده چشمشان به نفرات داعش روشن شود. به نظر می رسد که داعشی ها در اقدامی غافلگیرانه، به سوی عراق حرکت کردند که هم قدرت نمایی کرده و هم بتوانند نیروهای بیشتری را از منطقه با این مانور به خود جلب کنند. اما کسی می تواند به ما بگوید هزینه تجهیز و مهمات پیشرفته این جانیان را چه کسی و یا کسانی تامین کرده اند؟ گفته می شود که بعد از حمله یازده سپتامبر توسط القاعده، حمله داعش به عراق بزرگترین حمله یک گروه تروریستی بوده است و البته باید دید که این چرخه کور ترور تا کی و تا چه حد و مرزی ادامه پیدا خواهد کرد. یکروز طالبان است و یکروز القاعده و یکروز سپاه نصر و امروز داعش و معلوم نیست که فردا و پس فردا و ده سال دیگر چه در انتظار مردم خواهد بود. صلح و امنیت واژه هایی است که هر روز از دسترس ما دورتر و دورتر می شود. رقابت های قومی و مذهبی جهل و خرافه پرستی، نبودن فرصتهای برابر برای مردم و ناعدالتی و فقر، زمینه های وسیعی را برای جنبشهای افراطی ایجاد کرده است که در نهایت ملعبه دست صاحبان قدرت و ثروت هستند. دو روز بیشتر به انتخابات ریاست جمهوری افغانستان نمانده، حداقل برای مردم این کشور آرزو کنیم که انتخابات در امنیت و آرامش برگذار شود و مردمی که با هزار امید به پای صندوق می آیند، شب هنگام صحیح و سالم به خانه هایشان بازگردند.

توسط | ۱۳۹۴-۱۰-۱ ۲۳:۰۱:۵۷ +۰۰:۰۰ خرداد ۲۲ام, ۱۳۹۳|مقالات|بدون نظر

نظر بدهید