انتخاباتی چشمگیر در افغانستان

خانه/مقالات/انتخاباتی چشمگیر در افغانستان

انتخاباتی چشمگیر در افغانستان

من که سالیان سال است به افغانستان آمد و شُد دارم، باورم نمی آمد که چنین جمعیتی با شور برای شرکت در انتخبات ریاست جمهوری به حوزه های انتخاباتی بیایند. به جرات می توانم بگویم که استقبال آنها بسیار بیشتر و پُر رنگتر از دور اول و دوم انتخابات در افغانستان بود. شاید در دوره های گذشته می دانستند که حامد کرزی بخت بالا و حامیان خارجی و داخلی قدرتمندی دارد، اما در انتخابات روز پیش، کرزی کاندید نبود و این مردم بودند و مردم و سرنوشتشان که کم و بیش امیدوار بودند به درستی از صندوق های رای و مطابق رایی که در آنها ریخته اند تعیین شود.
اهمیت سرنوشتشان علی رغم تمامی تهدیدهایی که طالبان و گروههای شورشی در بر هم زدن نظم و اختلال در رای گیری کرده بودند، مردم را از شرکت بازنداشت. درود بر مردم افغانستان که علی رغم کمبودها، فقر و هزاران مشکل دیگری که دارند دیروز تصمیم گرفتند که نگذارند این فرصت استثنایی و پشتیبانی جامعه بین الملل را به راحتی از دست بدهند.
اختلال هایی در بعضی از شعبه های رای گیری بخصوص در مناطق شرقی توسط طالبان گزارش شد که حتی در مواردی به درگیری و کشته شدن افراد انجامید اما در نهایت انتخابات با حضور گسترده مردم برگزار شد. انتخابات برگزار شد اما جمعیت بسیار و مشتاقی که برای رای دادن به حوزه هایی برای مثال در کابل و هرات و مزار شریف رفته بودند دست خالی به خانه بازگشتند چون برگه های رای از صبح تمام شده و کمیسیون انتخابات نتوانست تا زمان پایان رای گیری برگه های اضافی به مراکز بفرستد. مردم عصبانی و آرزومند که ساعتها در انتظار ایستاده بودند دست خالی به خانه رفتند. کمیسیون انتخابات هنوز در اینباره اظهار نظری نکرده است. آراء در حال شمارش است و اگر یکی از کاندیدهای پیشتاز بتواند بیش از نیمی از آرا که همان ۵۰ درصد به علاوه یک را به دست آورد برنده نهایی اعلام و در غیر اینصورت انتخابات با حضور دو کاندید پیشتاز به مرحله دوم خواهد رفت. افغانستان بعد از دهها جنگ و خشونت و تردید رییس جمهور فعلی- کرزی- در ایجاد صلح با طالبان و شریک کردن آنها در قدرت، با رای و حضور گسترده مردم به ستیزه جویان طالب و تهدیدهایشان نه گفت و راه را برای برخورد قاطع رییس جمهور آینده با آنها باز کرد، درود بر مردم شریف افغانستان.

توسط | ۱۳۹۴-۱۰-۲ ۲۳:۴۵:۱۲ +۰۰:۰۰ فروردین ۱۷ام, ۱۳۹۳|مقالات|بدون نظر

نظر بدهید