ایرانیان با چراغی در دست به دنبال اوباما بگردند

خانه/مقالات/ایرانیان با چراغی در دست به دنبال اوباما بگردند

ایرانیان با چراغی در دست به دنبال اوباما بگردند

یکسال پیشتر از این، وزرای خارجه ایران و آمریکا در گفتگوهایی دوستانه، این تصویر را پیش آوردند که امکان گرم شدن روابط پس از توافق هسته ای وجود دارد.
این برداشت پس از چهار دهه دشمنی و تلخی روابط بین دو کشور که نه تنها ایرانیان از آن رنج بسیار کشیده بودند، بلکه بر روی روابط دیپلماتیک منطقه ای و بین المللی نیز تاثیر گذاشته بود، ممکن به نظر می آمد.
هنگامی که موسس جمهوری اسلامی آیت الله خمینی زنده بود شانسی برای بهبود روابط نبود و پس از آن نیز در دوره آیت الله علی خامنه ای نیز در بیست و چند سال گذشته نشانه های مختلط، بیانگر تضاد منافع در داخل کشور بوده است.
خصومت بین ایران و آمریکا به درجه ای رسید که امکان رویارویی نظامی در سال ۲۰۱۲-۱۳ بر سر برنامه هسته ای جنجالی ایران، پیش آمده بود. بعد از آن صفحه ای جدیدی باز شد که دوستانه ترین زمان در بین دو کشور از زمان انقلاب بود، هنگامی که حسن روحانی در سال ۲۰۱۳ به ریاست جمهوری رسید.
آقای اوباما به ایران شاخه زیتون پیشنهاد کرد که تاثیر آن توافق هسته ای و یا همان برجام بود. هرچند ولو آنکه رییس جمهوری نیز در ایران خواسته باشد که رابطه با آمریکا را بهتر کند، سیاست در ایران بسیار پیچیده بوده و این امر به راحتی امکان پذیر نیست.
زیباترین تعبیر را برای توضیح وضعیت سیاسی در ایران پس از انقلاب، سفیر پیشین آمریکا در افغانستان و عراق، زلمای خلیل زاد بکار برد. وی از دو چهرگی در ایران صحبت کرد،” یک ایران، ایران محمد جواد ظریف است که با ما مذاکره می کند و ایران دیگر، سپاه پاسداران است که وظیفه ای ندارد بغیر از آنکه آنچه را که دولت ساخته ویران کند.” خلیل زاد در کتاب خود ( فرستاده : از کابل تا کاخ سفید) دراینباره نوشته است.

ایران نرمتر
اما در دوره مذاکرات هسته ای، این چهره نرمتر ایران و دولت بود که توانست بر چهره سختی که توسط سپاه پاسداران معرفی شده، غلبه کند و مذاکرات را پیش ببرد. موفقیت دولت در به ثمر رساندن مذاکرات فرصت فوق العاده ای را برای آنها پیش آورد تا از تنش های موجود با آمریکا بکاهند هرچند که درگیری ها در سوریه و در دیگر نقاط خاورمیانه، باعث خلع سلاح ظریف و روحانی در مقابل تندروها شد.
ایران توافق هسته ای را بدست آورد که به این وسیله حق غنی سازی اورانیوم با غلظت پایین و حضور در بازار بین المللی نیز به رسمیت شناخته شد. اما آنچه که از دست دادند فرصت بهبود چهره خود بود. اخمو و با خصومت، دیپلماتهای ایرانی عادت خود برای برچسب زدن صفت “دشمن” به دیگران را از دست ندادند.
دشوار نیست که بگوییم حتی روحانی میانه رو نیز قادر نخواهد بود که روابط ایران و آمریکا را حتی در سطحی که فرصت آن را آقای اوباما فراهم کرده بود، بتواند با دولت آینده آمریکا داشته باشد.
به نظر می آید که اوقات خوش بین آمریکا و ایران به پایان خواهد رسید. دوره ای که که دو وزیر خارجه آقای جان کری و آقای ظریف به یکدیگر تلفن می کردند و غذایشان را تقسیم کرده و در شهر مونترو سوییس به رستوران ایران دعوت می شدند و یا در کاخ سفید نوروز سفره هفت سین پهن می شد.

ایران سپاه پاسداران از فرصت حضور و سخاوت آقای اوباما و نرمش کم نظیر وی در مقابل جمهوری اسلامی استفاده نکرد. بادهای سردی که از سوی دولت جدید آمریکا از واشنگتن می وزد زمانی را به یاد من می آورد که جورج بوش ایران را جزو محور شرارت در کنار کره شمالی و عراق گذاشت.
البته که شرایط و مشکلات به بدی اوایل سالهای ۲۰۰۰ نیست اما نمی تواند دوباره به خوبی شرایط دوران ریاست جمهوری آقای اوباما نیز شود.
“روزی خواهد رسید که ایرانیان چراغ بدست به دنبال اوباما و کری بگردند.” استاد دانشگاه اقای صادق زیبا کلام به خبرگزاری نسیم گفت در بیان نگرانی خود از آغاز ریاست جمهوری دونالد ترامپ.

این نوشته من ۲۲ نوامبر در وب سایت انگلیسی العربیه منتشر شده است.

توسط | ۱۳۹۵-۱۰-۱۴ ۲۲:۴۹:۱۹ +۰۰:۰۰ آذر ۴ام, ۱۳۹۵|مقالات|۱ نظر

۱ نظر

  1. سرهنگیان ۰۵ آذر ۱۳۹۵ ۹:۳۵ ب.ظپاسخ

    باسلام خانم کاملیا انتخابی فرد خواهشمندم بین واژه حکومت جمهوری اسلامی وواژه ایران وایرانیان فرق وتفاوت زیاد قائل شوید واین دورایکی نکنید ویکی نپندارید اوباما دوست حکومت جمهوری اسلامی ودشمن ملل ایران وسوریه بود.

نظر بدهید