ایران بعد از ۲۰ ژوییه و تمدید مذاکرات هسته ای

خانه/مقالات/ایران بعد از ۲۰ ژوییه و تمدید مذاکرات هسته ای

ایران بعد از ۲۰ ژوییه و تمدید مذاکرات هسته ای

درچند روز آخر مذاکرات هسته ای ایران بیش از آنکه زمان توافق موقت به بایان رسد، بلاتکلیفی تمام فضای مذاکرات وین را انباشته بود. بلاتکلیفی از سوی هیات نمایندگی ایران و به خاطر رسیده شدن خبرهای گمراه کننده به خبرنگاران خارجی بود، به این معنا که ایران تنها تا جمعه، دو روز بیش از انقضای توافق موقت، گفتگوها را ادامه داده و بعد به تهران می رود.
نکته جالب در این آمد و شد خبری و سر درگمی که خبرنگاران بیدا کرده بودند، به نظر می رسد که آمریکایی ها را نیز ناراحت کرده بود و تنها تفسیری که می شد کرد این بود که ایران نمی تواند تصمیم خود را گرفته و شرایط آمریکا را برای رسیدن به توافق جامع و یا در نهایت تمدید توافق موقت ببذیرد و به این وسیله آمریکایی ها را تحت فشار گذاشته اند.
روز چهارشنبه در بین خبرنگاران این شایعه بخش شد که ایرانیها روز جمعه وین را ترک می کنند اما بیام مثبت اوباما در عصر چهارشنبه و بعد از آن خبر ملاقات وزیر خارجه آمریکا با نمایندگان کنگره در روز بنجشنبه کلا فضا را تغییر داد و ایرانی ها کمی آسوده شدند.
در حالی که آمریکا به دنبال کم کردن توان هسته ای ایران است تا در گامی متقابل تحریمهای موجود را بر دارد، در خبرهایی که رًد و بدل می شد، موضوع مورد مناقشه که موجب اختلاف نظرها بود و از بدست آمدن توافق نهایی ممانعت می کرد، چیزی گفته نمیشد.
در خلال شش ماه گذشته، برخی از تحریمها توانسته اند تا کمی موجب انبساط اقتصاد ایران بخصوص در صنعت خودروسازی بشوند. صنعتی که دومین صنعت فعال ایران بعد از نفت و گاز کشور است. خودروسازی ایران بعد از امضای توافق موقت ژنو در ماه نوامبر نفسی کشید به عنوان اولین نشانه های تاثیرمثبت گفتگوهای ایران و کم شدن تحریمها.
کارخانه های خودروسازیاز تابستان سال ۲۰۱۱ عذر نزدیک به ۱۱۵ تا ۱۳۰هزار کارمند خود را خواسته بودند که از دلایل اصلی آن کم شدن کار و رونق این صنعت به خاطر تحریمها بود. مذاکرات فشرده و کار آمد ایران با قدرتهای غربی بخصوص آمریکا، کمک کرد تا اقتصاد فلج شده ایران بخصوص صنایع خودروسازی کمی بهبود یابد. به نوشته صندوق بین المللی بول’چشم انداز ثبات’ موجب بهتر شدن اوضاع اقتصادی ایران شده است. “اما هچنان به طور آشکاری نامشخص است “. گزارش صندق بول مورخ ۱۲ فوریه ۲۰۱۴ این را می گفت و چنانچه که بررسی تازه ای انجام گیرد نشان خواهد داد که صنعت خودروسازی رونق بیشتری گرفته و در بخش نفت و گاز نیز از زمان توافق ژنو، گامهایی برداشته شده است.
اهمیتی ندارد که تمدید مذاکرات ایران و غرب چه زمانی را در بر گیرد، شش ماه باشد و یا کمتر، مهم این است که این زمان کافی است که در تلاشی موثر برنامه هسته ای ایران همچنان محدودتر و در مقابل تحریمهای بیشتری نیز برداشته شود.
سناریوهای قابل بیش بینی برای بعد از ۲۰ جولای این است که بعد از تمدید مذاکرات ایران و آمریکا و دیگر مذاکره کنندگان شرایط یکدیگر را می بذیرند و یا میز مذاکرات را ترک می کنند و این قطعا ترک مذاکرات وضعیتی نیست که ایران و آمریکا و حتی همسایگان ایران خواستار آن باشند.
رییس جمهور آمریکا آقای اوباما در ۱۶ جولای گفت که ایران تلاش چشمگیری برای اجرای تعهدات خود در عقب بردن برنامه هسته ای اش بخرج داده است. اما “شکافهای بزرگی” هنوز وجود دارد.
توافق اغلب ایرانیان این بود که در ۲۰ جولای خبر رسیدن ایران به توافق نهایی را بشنوند هر چند که میسر نشد. در آخرین روز مذاکرات آقای ظریف تمدید و برداشته شدن بخش دیگری از تحریمها را قطعی کرد و ایرانی های منتظر را که توقع داشتند وی دست خالی به خانه نرود را نیز تا اندازه ای شاد کرد و در عین حال جاده را نیز برای ملاقاتهای در بیش رو هموارنمود.
اگر ایرانی ها بازی را کردند که در آن آمریکایی ها را برای بذیرفتن شرایط اشان تحت فشار قرار دارند تا به این گونه از خود چهره ای سرسخت و سازش نابذیر نشان دهند، اشتباه کرده اند چرا که این سر سختی فرصت بدست آمدن توافق جامع را از آنها گرفت. همیشه صداها و افراد دیگری نیز در این مذاکرات هستند که شاید در دفعات دیگر بخواهند بازی را بگونه ای دیگر جلو ببرند.

این نوشته من روز شنبه ۱۸ جولای به عربی در روزنامه شرق الاوسط منتشر شده است.

توسط | ۱۳۹۴-۱۰-۱ ۱۹:۲۲:۴۹ +۰۰:۰۰ تیر ۲۹ام, ۱۳۹۳|مقالات|بدون نظر

نظر بدهید