در مذاکرات، زحمت نزدیک شدن به آمریکا را ندهید!

خانه/مقالات/در مذاکرات، زحمت نزدیک شدن به آمریکا را ندهید!

در مذاکرات، زحمت نزدیک شدن به آمریکا را ندهید!

یک شب مانده به شروع مذاکرات ایران با کشورهای غربی، آیت الله خامنه ای در گردهمایی گفت که وی به سرانجام این مذاکرات خوش بین نیست. اما وی اضافه کرد که مخالفتی نیز با این گفت و گو ها ندارد. رهبر ایران دوشنبه عصر تنها چند ساعت مانده به شروع گفتگوهای ایران با ۵+۱ که قرار بود در شهر وین انجام گیرد، نظرات صریح خود را بیان کرد. طرف های مذاکره کننده گفته بودند که ملاقاتهای پیچیده و دشوراری را برای بدست آوردن یک توافق نهایی در گفتگوهای روز سه شنبه در پیش رو خواهند داشت.
بدست آوردن توافق نهایی برای تمامی گروههای مذاکره کننده اهمیت دارد و بعضی می دانند که شکست در مذاکرات مربوط به برنامه هسته ای ایران شاید به رویارویی نظامی منجر شود.
چنانچه که برنامه هسته ای ایران همانگونه که ادعا می شود، هدفی صلح آمیز داشته باشد محدودیت هایی در غنی سازی اورانیوم برای اعتماد سازی بین تهران و غرب نبایستی مشکل باشد. اما سوال این است که اگر بیشتر ایرانیان درباره مذاکرات هسته ای با غرب خوشبین هستند، چرا رهبر ایران بدبین است؟ و در عین حال، اگر قدرتهای جهانی آماده هستند که مشکل هسته ای را با راه حل های دیپلماتیک حل کنند که تمامی گروهای مذاکره کنند به طور چند جانبه و با حفظ کرامت در گفتگوها شرکتدارند، چرا رهبر ایران ابراز ناخشنودی کرد آنهم در شبی که قرار بود گفتگوهای مهمی انجام گیرد؟

مطبوعات و مشاهده گران سیاسی نظر دیگری داشتند و قرائت دیگری از بیانیه آقای خامنه ای کردند. آنها فکر می کنند که نظرات رهبر ایران به طور کلی بیان کننده ناراضی بودن ایشان از تمامی مراحل مذاکرات است و وی به محدود شدن برنامه هسته ای ایران مشکوک است در زمانی که نه از شدت تحریمها کاسته شده و نه تهدیدهای نظامی آمریکا علیه تهران کاملا از بین رفته است. به نظر من ، گفته های آقای خامنه ای نشان دهده ناراضی بودن وی از گروه مذاکره کننده ایرانی است که بیش از اندازه به همتایان آمریکایی خود نزدیک شده اند. آقای خامنه ای این واهمه را دارد که گفتگوهای هسته ای تبدیل به راهی برای مذاکراتی شود که راه را برای عادی شدن روابط تهران- واشنگتن هموار سازد.
با این تفاسیر به نظر می آید که رهبر ایران سناریویی را بپذیرد که کشورش را به مخاطره نظامی بیاندازد و تحریمهای بیشتری بر آن اعمال شود اما تَن به عادی شدن گفتگو با آمریکا ندهد.
در عین حال که رهبر اجازه مداکرات را صادر کرده است، وی به مذاکره کنندگان اجازه نمی دهد تا از محدوده گفتگو درباره برنامه هسته ای تخطی کرده و از خط قرمزها عبور کنند به این معنا که وارد فاز گفتگوهای جدی با آمریکا شوند. انقلاب اسلامی ایران اصالت و حقانیت خود را از دشمنی کردن با آمریکا و غرب می گیرد و به همین دلیل به آسانی کسی نمی تواند روابط دو کشور را عادی کند.
برای برخی افراد که در مسند کار هستند، برای ماندن و حکم راندن بر مردمی که در شرایط ویژه ای نگاه داشته شده اند استدلال لازم است و به همین منظور همیشه دشمنی لازم است. هر چه این دشمن قوی تر باشد، دلیل بهتری برای ماندن در قدرت وجود دارد به همین منظور، آمریکا تبدیل به به بهترین دشمن برای انقلاب اسلامی ایران شده است. آقای خامنه ای به صراحت گفت که بعضی در دولت گذشته و در دولت فعلی سعی در موجه نشان دادن آمریکا و چهره حقوق بشری آن کرده اند، اما تلاشهایشان بی نتیجه مانده است.
برای به اثبات رساندن این ادعا، معاون وزیر خارجه ایران آقای عراقچی یک هفته پیشتر از آیت الله خامنه ای در یک مصاحبه تلویزیونی گفته بود که کم کردن تنش نمی تواند به معنای از سر گیری رابطه بین دو کشور {ایران و آمریکا} باشد، “مقامات در هر دو طرف { مذاکرات هسته ای} گفته اند که گفتگوها به معنای بهتر شدن روابط نیست.”
تیم مذاکره کننده ای هسته ای ایران احتیاج دارد که دایم برای تندروها تکرار کند تا آنها مطمئن شوند که مذاکرات هسته ای سقفی دارد و از این گفتگوها به عادی شدن روابط نخواهد انجامید.
اما توهم داشتن دشمن ملی که جمهوری اسلامی را تهدید می کند کهاین دشمن -ایالات متحده آمریکا باشد- یک هدیه الهی برای اسرائیل است که هر گونه تمایل به داشتن روابط حسنه بین آمریکا و ایران را بزرگترین واهمه و عامل نگرانی در روی زمین برای کشور اسراییل می داند.
البته که روسیه و چین نیز فشارهای خود را در ناکام ماندن بهتر شدن رابطه ایران و‌امریکا می آورند به دلائلی که بخشی اقتصادی است وبخشی رقابتهایی که بین آنها و آمریکا وجود دارد. اما اسرائیل داستان دیگری برای نگران بودن دارد. ایران می تواند بر گفتگوهای صلح فلسطینی ها با اسراییل تاثیر بسیاری به نفع فلسطینی ها داشته باشد و آشتی ایران و آمریکا می تواند برای همیشه توازن قدرت را در منطقه تغییر بدهد و داشتن روابط دوستانه بین آمریکا و ایران اصلا به نفع اسراییل نیست. اگر که اسراییلی ها نمی خواهند که در صلح زندگی کنند و نمی خواهند حق مسلم فلسطینی ها را به آنها داده و به اشغال راضی اشان و ساختن شهرکها خاتمه دهند، بنابراین چرا باید فکر کنند که ایران نیز می خواهد با اوپوزیسیون سیاسی خود بسازد، با روزنامه نگاران و فعالان حقوق بشر بهتر رفتار کند و یا اینکه بخواهد از خود آمادگی برای باز کردن درهایش به روی جهان نشان دهد؟
بسیاری از کشورها، بخصوص ایران و اسراییل، احتیاج دارند که برای ادامه حقانیت رفتارهای غیر انسانی خود، دشمن داشته باشند در این مورد برای اسراییل این ایران و برای ایران، آمریکا بهترین گزینه برای توجیه رفتارهایشان باشد. به همین دلیل ما می توانیم با اطمینان خیال به آقای وزیر خارجه ظریف بگوییم: ” آرام باش و آمریکا را فراموش کن.”

این مقاله من روز شنبه در روزنامه شرق الاوسط به چاپ رسیده است که برای شما آن را به فارسی برگردانده ام.

توسط | ۱۳۹۴-۷-۹ ۱۷:۴۵:۴۶ +۰۰:۰۰ اسفند ۵ام, ۱۳۹۲|مقالات|بدون نظر

نظر بدهید