دشواریهای ایران برای برقراری ارتباط با آمریکا- هفته نامه الاهرام

خانه/مقالات/دشواریهای ایران برای برقراری ارتباط با آمریکا- هفته نامه الاهرام

دشواریهای ایران برای برقراری ارتباط با آمریکا- هفته نامه الاهرام

هفتادو یکمین مجمع عمومی سازمان ملل متحد در روز ۲۰ سپتامبر گشایش یافت با تمرکز به روی بحران پناهندگان و جنگ در سوریه.
در حالی که بعضی از رهبران دولتها هر سال تنها به دلیل تبلیغات و نمایش به نیویورک می آیند تا از تریبون این نهاد بین المللی برای اشتهار استفاده کنند، بعضی نیز به سازمان ملل می آیند تا برای ارتباط با دیگر کشورها برای منافع ملی اشان استفاده کنند.
اجلاس سالیانه مجمع عمومی سازمان ملل متحد فرصتی است که امکان ملاقات با رییس جمهور آمریکا را نیز فراهم می کند. آقای حسن روحانی رییس جمهور ایران که سه سال پیش انتخاب شد، این هفته برای چهارمین بار به آمریکا آمد تا در مجمع عمومی یکبار دیگر پیش از انتخاب ریاست جمهوری در ایران شرکت کند.
توافق هسته ای ایران که بیش از یکسال پیش انجام گرفت، همچنان برای اجرایی شدن کامل با مشکلاتی روبرو است و این مشکلات باعث ناکامی هایی در اجتماع شده است.
مهم نیست که چه اندازه بهبود رابطه با آمریکا برای ایران اهمیت داشته باشد، مهم این است که رهبر ایران موافق آن نیست و با نوشتن نامه ای سرگشاده و پیشاپیش سفر آقای روحانی به نیویورک، به وی و دولت وی درباره رفتارشان هشدار داد.
آیت الله خامنه ای روز ۱۸ سپتامبر نامه ای را منتشر کرد که در آن شرح وظیفه روسای جمهور و وزیران خارجه ایران را در سفر به مجمع عمومی سازمان ملل شرح می داد و از بنیان زد آمریکایی انقلاب اسلامی سخن می گفت و خود را نمونه ای برای الگو قرار دادن عنوان کرد.
آیت الله خامنه ای در این نامه ذکر کرد که در دوره چهارساله ریاست جمهوری خویش تنها یکبار به نیویورک سفر کرده و این سفر برای گفتگو با مردم جهان بوده است نه آمریکا.
آیت الله خامنه ای در این نامه نوشته است: رفتار و گفتار وی در سفر به نیویورک ( ۲۹ سال پیش) می تواند الگویی برای دستگاه دیپلماسی باشد.
برخی لهجه صریح و تند رهبر برای خطاب قرار دادن آمریکا را تاکتیکی برای هل دادن دولت آمریکا به سوی واکنش سریعتر به اجرایی کردن توافق هسته ای می دانند. عصبانیت وی نسبت به آمریکا در هفته های گذشته و مانورهای دریایی سپاه پاسدران در مقابل ناوهای آمریکایی در خلیج فارس، می تواند خشم وی را نشان دهد.
جالب است که رفتار هیات ایرانی در سفر اخیر به نیویورک با توجه به اظهارات رهبر و تعقیب خواسته هایشان در سازمان ملل راببنیم که چطور با دستان بسته خواسته هایشان تامین میشود.
ایرانی یکی از کشورهای بنیانگذار سازمان ملل متحد در سال ۱۹۴۵ بوده است و در سال ۱۹۵۴ به عنوان یکی از اعضای غیر رسمی شورای امنیت انتخاب شد.
اتفاقات بسیاری از پس از انقلاب اسلامی در سال ۱۹۷۹ به وقوع پیوسته است و ایران هرگز نتوانست موقعیت و اعتبار پیشین را در سازمان ملل به دست بیاورد.
اینک در سایه توافق هسته ای، برخی از ارتباطات گسسته با جامعه بین الملل باردیگر برقرار شده و تحریمهای مرتبط با برنامه هسته ای این کشور نیز در سازمان ملل ملغی شده است.
اما توقعات از ایران برای همکاری های بیشتر با جامعه بین الملل برای حل بحرانها در منطقه با ناکامی مواجه شده.
علی رغم آنکه هفتادو یکمین مجمع عمومی سازمان ملل متحد به موضوع آوارگان و سوریه اختصاص داشت، رهبران سیاسی ایران هیچ علاقه ای برای گفتگو درباره این موضوعات نشان ندادند.
آقای خامنه ای گفت که تنها یک هدف مهم است: خط قرمزی که اجازه روابط بیشتر با آمریکا را نمی دهد که می تواند شامل لابی کردن پشت پرده نیز باشد.
تا آنجایی که به آقای روحانی مربوط می شود، به نظر می رسد که وی می خواهد بیشتر بر روی انتخاب مجدد خویش سرمایه گذاری و تبلیغات کند و توجه و تمرکز وی تنها بر روی اجرایی شدن توافق هسته ای و رسیدن به نتیجه ای که برای عامه مردم ایران ملموس باشد.

این مقاله من در هفته نامه انگلیسی الاهرام به تاریخ ۲۲ سپتامبر به نشر رسیده است.

توسط | ۱۳۹۵-۸-۵ ۰۰:۱۸:۰۲ +۰۰:۰۰ مهر ۲ام, ۱۳۹۵|مقالات|بدون نظر

نظر بدهید