سیزده آبان- روز دانش آموز و اشغال سفارت آمریکا در تهران

خانه/مقالات/سیزده آبان- روز دانش آموز و اشغال سفارت آمریکا در تهران

سیزده آبان- روز دانش آموز و اشغال سفارت آمریکا در تهران

امروز ۱۳ آبان و سالگرد اشغال سفارت آمریکا ۳۵ سال پیش در تهران بود. اشغال سفارت و به گروگان گرفتن دیپلماتهای آمریکایی به مدت ۴۴۴ روز همان و تحریمها و جنگ با عراق و انزوای بین المللی همان.
حتما بسیاری از شما یا آن روزها متولد نشده بودید و یا خاطره ای کمرنگ از سالهای اول انقلاب دارید. سالهای اول انقلاب برای من دانش آموز دبستانی سالهای پرخاطره اما بسیار دشواری است که حافظه کودکی ام آن را به خوبی به خاطر سپرده است. روز اشغال سفارت آمریکا، روز دانش آموز نام گذاری شد به این خاطر که اشغال کنندگان دانشجویانی بودند که خود را پیرو خط آقای خمینی می دانستند و به همین دلیل سیزده آبان روز آنها و یعنی روز همه دانش آموزان ایرانی بود.
۱۳ آبان های آن سالها به همگی ما در مدرسه خوش می گذشت بدون آنکه بدانیم چه مصیبتی به سرمان آمده. گروههای سرود مدرسه، سرود مرگ بر تو ای آمریکا را می خوانند و ما برای یکروز نیمه تعطیل و گشت در اطراف سفارت آمریکا برای اعلام همبستگی با دانشجویان پیرو خط امام سوار مینی بوسها می شدیم و دوری در خیابان می زدیم و به خانه بر می گشتیم بدون اینکه جرات سوال کردن و یا ابراز نظر درباره اشغال یک سفارت خارجی در کشور و به گروگان گرفته شدن دیپلماتها داشته باشیم. امروز اوضاع تغییر کرده است و مردم می پرسند و شور انقلابی آن سالها از سر دانش آموزانی که از دیوار سفارت بالا رفتند افتاده و همه واقع بین تر شده اند.
امروز بعد از ۳۵ سال قطع رابطه سیاسی و دیپلماتیک با آمریکا به نظر می رسد که اوضاع و احوال با جدی تر شدن مذاکرات هسته ای ایران بهتر شده باشد. می دیدم که روز شنبه روزنامه شرق چاپ تهران در دو گزارش مستقل یکی از تهران و دیگری از واشنگتن، از دوبنای سابق سفارت دو کشور نوشته بود. گزارش ها می گفتند که سفارت ایران در واشنگتن متروکه و سفارت آمریکا در تهران همچنان در اشغال بسیج و هر دو ساختمان بسته بر روی هر بازدید کننده ای است.
آیا نوشتن و گفتن از ساختمان سفارت این دو کشور، مقدمه ای است بر بهتر شدن روابط سیاسی آنها و در آینده ای نه چندان دور، باز شدن آن به روی بازدیدکنندگان حقیقی و حقوقی؟
موضوعات بسیاری وجود دارد که بایستی پیشاپیش در بین این دو کشور حل و فصل شود، اما گاهی اوقات نگفتن از گذشته و بستن کتاب اختلافات و گله مندی ها و گشودن صفحه ای سفید، آسانتر و عملی تر از مرور گذشته های تلخ است. باشد که بین ایران و آمریکا نیز صفحه ای نو و سفید باز شود و اینبار گزارشی از تهران و واشنگتن درباره آب و جارو کردن بنای سفارت و آماده کردن آن برای باز شدن و پذیرای از شهروندان بخوانیم.

توسط | ۱۳۹۴-۹-۱۹ ۱۴:۲۶:۳۱ +۰۰:۰۰ آبان ۱۳ام, ۱۳۹۳|مقالات|بدون نظر

نظر بدهید