ما همه فرخنده ایم

خانه/مقالات/ما همه فرخنده ایم

ما همه فرخنده ایم

چند روزی است که مشغول هر کاری که باشم، گه گاه یاد دختر مظلوم افغان- فرخنده- می کنم که به شریرانه ترین شکل و با بی حیایی و توحش به دست جمعیتی خشمگین، نا اهل و جاهل به قتل رسید.

هنوز باور دیدن لحظات کشتن این دختر معصوم دشوار است. از خود می پرسم که مردم کابل چگونه به روی این جنایت چشم بستند و دوربینهای تلفنشان را باز کردند تا از قتل و کتک خوردن این دختر فیلمبرداری کنند؟ آیا جوانمردی، انسانی، بشری داری قلب و روح در بین این جمعیت نبود که مدافع این دختر شود؟

به عنوان یک انسان از خود بپرسیم که چگونه به خود می توانیم جرات دهیم که جان انسانی دیگر را به جهالت بگیریم بدان آنکه جرم یا اتهام وارده به کسی محرز شده باشد؟ اصلا چنانچه که خطایی نیز مرتکب شده بود، جزایش توحشی بود که تنها درندگان جنگل از خود نشان می دهند؟
بشریت، تمدن و قانون در کجای این کشور جای دارد؟ آیا افغانستان کشوری قرون وسطایی است که جهالت مانند عفریت پلیدی مردم آن را در خود بلعیده؟

سالهاست که می گوییم و نوشته ایم که جنگ با تروریسیم که ریشه در افراط گرایی، بی سوادی و جهل و نادانی دارد با آموزش امکان پذیر است نه جنگ و توپ و تفنگ. خشونت های کور مذهبی، از نا آگاهی و بی سوادی و جهل می آید و اگر به جای میلیاردها دلاری که در افغانستان و پاکستان صرف جنگ با گروههای افراطی شده بود، آموزش در این کشورها تشویق و بر روی آن سرمایه گذاری می شد، امروز خشونت هایی از این دست در افغانستان و پاکستان اتفاق نمی افتاد که متاسفانه در اغلب موارد قربانی این خشونت ها زنان هستند.

مردمی که به این نحو فرخنده را به قتل رساندند، همانهایی هستند که در خانه بر روی زنان و دختران خود نفت ریخته و آنها را به آتش می کشند یا مورد ضرب و شتم قرار داده و باعث مرگ و نقص عضو آنها می شوند.

آمدیم و دولت تمامی قاتل ها را دستگیر کرد و به سزای اعمال کثیف خود رساند، با جماعتی که در بطن جامعه پنهان است و باورهای خرافی و جهل و نادانی و تاریکی آنها را احاطه کرده چه خواهد کرد. قتل در روز روشن و در مرکز کابل و جلوی دیدگان صدها نفری که مباشر آن بودند، این پیام دردناک را به ما می دهد، که زنان و دختران افغانستان درخطر و بشریت و تمدن در خطر است.

به جای هزینه کردن بر روی پلیس ملی و جنگ با شورشیان، کمی هم بر روی جهل زدایی و سواد و آموزش سرمایه گذاری کنید.

توسط | ۱۳۹۴-۸-۱۹ ۱۹:۴۱:۵۶ +۰۰:۰۰ فروردین ۵ام, ۱۳۹۴|مقالات|۱ نظر

۱ نظر

  1. omid ۱۰ فروردین ۱۳۹۴ ۵:۲۹ ب.ظپاسخ

    درکشورهای عقب نگه داشته شده غذا، بهداشت، آموزش و امنیت وجود ندارد اما اختلاف و در گیری و جنگ و سلاح های پیشرفته و تجهیزات نظامی که ساخت کشورهای به اسطلاح متمدن و پیشرفته است به فراوانی یافت می شود. قدرتمندان عالم از این طریق جهل و عقب ماندگی را درجهان نهادینه می کنند.

نظر بدهید