مخالفین برجام آیا توهم توطئه دارند یا عادت به توطئه دارند؟

خانه/مقالات/مخالفین برجام آیا توهم توطئه دارند یا عادت به توطئه دارند؟

مخالفین برجام آیا توهم توطئه دارند یا عادت به توطئه دارند؟

روز تاریخی را که ایران در انتظار آن بود- نود روزی که پس از تصویب قطعنامه ۲۲۳۱ شورای امنیت سازمان ملل متحد در ۲۰ جولای- باید سپری می شد، شنبه ای بود که از راه رسید.
روز پس از آن یعنی یکشنبه ۱۸ اکتبر روز پذیرفتن برنامه جامع اقدام مشترک در حل بحران هسته ای ایران بشمار می رفت. روز یکشنبه، رییس جمهور آمریکا آقای باراک اوباما، قلم فاخر خود را برداشت و حکمی ریاستی را امضا کرد که به این وسیله دستور العمل ها برای آماده شدن آمریکا جهت برداشته شدن تحریمهایی که به برنامه هسته ای ایران مرتبط می شود را صادر کرد.
“ من از این گامی به سمت جلو استقبال می کنم همراه با دیگر شرکای ما، و اینک باید متوجه حساسیت اجرا شدن کامل این توافقنامه باشیم که همه نگرانی های ما درباره برنامه هسته ای ایران را شامل می شود.” اوباما گفت.
اتحادیه اروپا همچنین قانونی را روز یکشنبه تصویب کرد که به این وسیله به کشورهای عضو اجازه می داد که شروع به برداشته شدن تحریمهای ایران کنند. اما این تحریمها هیچیک تا روز اجرایی شدن توافق برداشته نخواهند شد که زمانی بین دو تا چهار ماه را در بر خواهد گرفت.
اما روز پذیرش معنای آن را می دهد که ایران اقدامات لازم جهت محدود کردن برنامه هسته ای خود را انجام داده است. این اقدامات شامل تغییرات در وضعیت راکتور آب سنگین اراک، پایین آوردن ظرفیت غنی سازی اورانیوم و اجازه بازرسی های گسترده تر از تاسیسات هسته ای ایران می شود.
بعد از آنکه این اقدامات تکمیل شد، و حصول آن توسط زمان انرژی اتمی به تایید رسید، تحریمها برداشته شده و توافق هسته ای اجرایی می شود که نیمه ماه دسامبر میلادی، روزی است که آژانس انرژی هسته ای این گزارش را به شورای امنیت سازمان ملل خواهد فرستاد.

در حالی که همه چیز به نظر به نفع ایران می آید و کشورهای غربی نیز امید بسیاری دارند، نشانه هایی از مخالفت ها بر علیه این توافق در ایران رو به رشد است و به نظر می رسد که رهبر جمهوری اسلامی نیز با این مخالفتها، مشکلی ندارد.
از زمانی که این توافق امضا شده، اولویت اصلی رییس جمهور ایران اقای روحانی، جذب سرمایه گذاران خارجی و خاطر جمع کردن سرمایه داران از امنیت بازار در ایران و رشد رو به جلو اقتصاد این کشور بوده است.
در سخنرانی اخیر رهبر او به کشورهای غربی هشدار داد که تلاش آنها برای نفوذ به ایران “ در مراکز تصمیم گیری” واضح است و ادعا کرد که نفوذ فرهنگی غرب بسیار خطرناکتر از نفوذ سیاسی و اقتصادی و دیگر مقوله ها است. با گفتن این نظر، امامان جمعه نیز شروع به دادن هشدار درباره خطر نفوذ فرهنگی در ضعف توافق هسته ای کردند.

فکر اینکه ۸۰ میلیون ایرانی چنان ساده و خام باشند که به آسانی تحت نفوذ غرب قرار بگیرند کمی ساده لوحانه است که این فریب خوردگی در فکر مقامات بالای نظام رسوخ کرده باشد. تئوری توهم توطئه از زمانی شروع شد که وزیر خارجه ایران در یک مواجه کوتاه با رییس جمهور آمریکا در مقر سازمان ملل، دست وی را فشرد. به نظر تندروهای ایران، این فشردن دست علامتی از آمدن یانکی های آمریکایی بود.
زمینه این توهم به زیر ساخت جمهوری اسلامی در ۳۶ سال پیش بر می گردد. واهمه از یک انقلاب نرم توسط نفوذ یک فرهنگ خارجی و تهدید شیطان بزرگ بخشی از هویت گروههای تندرو بوده است. با آمدن خبر حضور سرمایه گذاران خارجی به ایران بعد از اجرایی شدن توافق هسته ای، این افراد فعالیتهای خود را بر علیه دولت آغاز کرده اند.
بازرگانی با غرب کلید بهبود اقتصاد ایران و زندگی مردم است. آنهایی که سدهایی مقابل بهبود اقتصاد ایجاد می کنند در حال تلاش برای کم کردن محبوبیت دولت و نفوذ آن در بین مردم هستند.
اگر دولت روحانی نتواند به وعده های خود به مردم عمل کند که اصلی ترین آنها بهبود اقتصاد و روابط دیپلماتیک با غرب بوده است، برای روحانی برنده شدن دور بعدی انتخابات بسیار دشوار خواهد بود علی رغم موفقیتی که در حل بحران هسته ای بدست آورد.
باز شدن راه بازرگانی با غرب به دنبال اجرایی شدن برنامه جامع اقدام مشترک و فرصت های اقتصادی و سیاسی که به دنبال آن فراهم می شود، رابطه ایران با غرب را نزدیکتر خواهد کرد. روحانی در نظر دارد که ماه آینده به فرانسه سفر کند و این اولین سفر رییس جمهور ایرانی از سال ۱۹۹۹ خواهد بود. این دستاورد دیگری است برای بهبود رابطه با غرب و البته به معنای افزایش فرصتهای تجاری نیز خواهد بود.
افزایش فرصت های سرمایه گذاری و اقتصادی و اختلاط سیاسی با غرب به ایران این فرصت را می دهد که فراتر از چین و روسیه، به بازارهای دیگری نیز دست پیدا کند.

این مقاله من در هفته نامه انگلیسی الاهرام به تاریخ ۲۲ اکتبر ۲۰۱۵ به چاپ رسیده است.

توسط | ۱۳۹۴-۸-۱۴ ۲۱:۲۲:۰۰ +۰۰:۰۰ آبان ۴ام, ۱۳۹۴|مقالات|بدون نظر

نظر بدهید