منتظر تغییرات در لحظات آخر مذاکرات هسته ای نباشید

خانه/مقالات/منتظر تغییرات در لحظات آخر مذاکرات هسته ای نباشید

منتظر تغییرات در لحظات آخر مذاکرات هسته ای نباشید

وزیر خارجه آمریکا- جان کری- میخ حل اختلافات ریاست جمهوری در افغانستان را کوبید و بعد راهی وین شد تا یک معامله مهمم دیگری را جوش دهد. اینبار معامله بین دو رقیب سیاسی مانند موضوع افغانستان نبود. جان کری روز یکشنبه به وین رسید تا بینید که اگر ممکن است میخ جا بجا شده گفتگوها بین ایران و گروه ۱+۵ را محکم کند، گفتگوهایی که زمان قراداد موقت بین آنها در ۲۰ جولای خاتمه می یابد.
آشکارا ما همچنان اختلافت عمده ای بین ما باقی است، باید ببینیم که اگر بیشرفتی حاصل خواهد شد. ؛ آقای کری این مطلب را به خبرنگارانی گفت که در بیرون هتل محل ملاقات وی با ظریف جمع شده بودند. با وجود آنکه احتمال بسیاری برای رسیدن به توافق جامع بین گروههای مذاکره کننده وجود داشت،اما ایران و آمریکا افکار عمومی را برای شنیدن خبر شکست مذاکرات نیز آماده می کنند.
معاون وزیر خارجه ایران- آقای عباس عراقچی- دومین فرد مهم ایران در مذاکرات هسته ای، چیزی مشابه به اظهار نظر این دو نفر بیان کرده و به تلویزیون عربی زبان العالم گفته بود که، ؛ مناقشات درباره موضوعات مهم همچنان ادامه دارد و ما نتوانسته ایم دیدگاهای طرفین را به هم نزدیک کنیم و معلوم هم نیست که قادر باشیم. ؛

در حالی که فضای گفتگوها در وین مثبت است و به عنوان عاملی که می تواند امکان به توافق رسیدن را ممکن سازد هنوز دو کشور ایران و آمریکا سطح توقعات را بایین نگاه داشته اند. اما چنانچه که مذاکرات به شکست بیانجامد و گروهها نخواهند تا ترافق ابتدایی را تمدید کنند، چه مشکلاتی گریبانگیر ایران خواهد شد؟
بیش آمدهای حل نشدن مشکل هسته ای ایران باعث وخیم تر شدن اوضاع اقتصادی این کشور خواهد اما نه به این مفهوم که ایران کره شمالی دیگری می شود ( اگر که حتی به طور کامل از مذاکرات خارج شود)

ایران ادعا می کند بخصوص از زمان به قدرت رسیدن روحانی که این کشور اراده قوی سیاسی برای حل مشکل هسته ای ایران و ادامه مذاکرات هسته ای دارد. با تمام سر و صداهایی که ایران در این سالها به راه انداخته و دوبار نیز از مذاکرات در سالهای ۲۰۰۳ و ۲۰۰۵ خارج شده است، برای سالیان طولانی تبلیغ کرده که برنامه هسته ای این کشور نظامی نیست.
کره شمالی به نظر می رسید که به عکس العمل جامعه جهانی اهمیتی نمی داد و تصدیق می کرد که چه نیتی در نهایت دارد. اما برای ایران این سناریو کاملا متفاوت بوده است و این نشان می دهد که ایران برای شهرت خود اهمیت بسیاری قائل است.
حتی مقایسه بین این دو کشور-ایران و کره شمالی- نشان می دهد که چقدر هر دو خواسته های متفاوت و دور از همی را دارند.
جوان و با نشاط و اهل معاشرت، مردم خوش بوش ایران، بخش بزرگی از جامعه این کشور هستند که اهل انزوا نیستند و این غیر قابل قیاس با کره شمالی است که انزوا طلب و جمعیتی مهجور دارد.
جغرافیای ایران، بُعد سیاسی و جغرافیای سیاسی این کشور عواملی هستند که اجازه نمی دهند این کشور رفتاری نامتعارف داشته و یا راه کره شمالی را در بیش بگیرد حتی اگر که حکومت ایران چنین چیزی را بخواهد.

همچنین کره شمالی نه روحانی دارد و یا یک ظریف یا جمعیتی که معترض و رُک و راست باشد که خواستار اقتصاد بهتر و بهبود وضعیت کشورشان باشند. آشکار است که ایران این ظرفیت ها را به رسمیت شناخته و در تلاش است تا از نابودی اقتصاد جلوگیری کند، بدون نظر به آنکه چه اتفاقاتی در بایان این هفته خواهد افتاد و یا اینکه توافق موقت تمدید خواهد شد یا نخواهد شد.

تمام گفته های ایران درباره اقتصاد مقاومتی، همچنان نمی تواند از احتیاج آنها به بیوستن به سیستم اقتصاد و بازار جهانی بکاهد. رابطه قوی اقتصادی ایران با کشورهای همسایه بشدت تحت تاثیر تحریم های بین المللی قرار گرفته است و بهبود بخشیدن این رابطه یکی از الویت های روحانی و دولت وی بشمار می آید که به این وسیله اقتصاد را در زمانی کوتاهتر رونق بخشند.
تمامی این اصول شواهد محکمی هستند که نشان می دهد ایران برای رسیدن به توافق نهای جدی است حتی اگر در شش ماه نخست توافق موقت این هدف بدست نیاید.
آقای باراک اوباما و حسن روحانی هر دو، مردان مورد اعتماد خود را به وین فرستاده اند تا شاید میخ بسته شدن قرارداد را بکوبند: جان کری وزیر خارجه آمریکا و آقای حسین فریدون دستیار ویژه روحانی این دو مرد معتمد هستند. آینده درخشان و خوشایند به نظر می آید هر چند که چند دست انداز نیز در این میانه راه باشد.

این مقاله من به انگلیسی در العربیه نت روز دوشنبه ۱۴ جولای به نشر رسیده است.

توسط | ۱۳۹۴-۱۰-۱ ۱۹:۲۹:۴۰ +۰۰:۰۰ تیر ۲۴ام, ۱۳۹۳|مقالات|بدون نظر

نظر بدهید