نتیجه مقدماتی انتخابات در افغانستان و پیشتازها و پَستازهای مدعی!

خانه/مقالات/نتیجه مقدماتی انتخابات در افغانستان و پیشتازها و پَستازهای مدعی!

نتیجه مقدماتی انتخابات در افغانستان و پیشتازها و پَستازهای مدعی!

وقتی در کشوری ۸ کاندید با یکدیگر در یک انتخابات ریاست جمهوری رقابت می کنند واضح است که به دشواری کاندید پیشتاز می تواند حد نصاب را برای برنده شدن بدست آورد. حالا در نظر بگیرید که این انتخابات در کشوری به نام افغانستان برگزار شده که مشکلات امنیتی جان شهروندانی را که برای دادن رای و حتی شرکت در کمپین های تبلیغاتی انتخابات شرکت داشتند را نیز به مخاطره انداخته بود. در کشوری که سطح آگاهی بسیار پایین است و به گفته مقامات تنها ۲۶ درصد از جمعیت کشور سواد دارند و انتخابات برایشان پدیده ای نوظهور و انتخابشان بستگی به موضوعات غیر عادی دارد. در بسیاری از نقاط، مردم به کسی رای می دهند که امینان آنها مانند ملای مسجد محل و یا رهبر قوم شان از آنها خواسته باشند که به فرد مشخصی رای دهند و به همین دلیل تعدد کاندیدها، به معنای درگیری بیشتر قوم ها و چهره های سیاسی برای بدست آوردن کرسی ریاست جمهوری است. در افغانستان چهر هایی کاندید می شوند که یا نفوذ بالایی در میان گروه هی قومی داشته باشند و یا از نظر سیاسی به حکومت فعلی نزدیک باشند. اغلب این کاندیدها می دانند که رایی که خواهند آورد برای برنده شدن کافی نیست اما این رای برایشان توشه ای می شود تا از دولت آینده سهم خواهی کرده و نفوذ چند ده هزار نفری خود را به رُخ فرد پیروز بکشند. حالا این موضاعات را در نظر داشته باشید و تقلب و اعمال سلیقه کمیسیون ها و رشوه خواری را هم به آن اضافه کنید که می شود اوضاع امروز در افغانستان که بعد از گذشت سه هفته کمیسیون مستقل انتخابات نتوانسته نتیجه انتخابات سه هفته پیش را اعلام و به روز شنبه موکول کرده است.
تقلب، قرنطینه کردن آرای مردم هرات و مشکلات کمبود برگه رای دهی، همه و همه را کنار بگذارید و به همین یک سوال فکر کنید که در کشوری با این همه مشکل مالی و امنیتی و اداری، چرا کمیسیون انتخابات باید انتخابات را به گونه ای برگزار کند که از ابتدا احتمال دو مرحله ای شدن آن بدیهی بوده است؟ چرا تعداد کاندیدها را محدود نکرده اند و برای دوطلبان شرایط دشورای را تعیین نکردند که هر کس نتواند به واسطه پول و نفوذ خود را به این میدان بیاورد و وقت مردم و بودجه ای را که سازمان ملل متحد و کشورهای کمک کننده در نظر گرفته بودند- ۱۰۰میلیون دلار- را دود هوا کنند؟ چه فایده که انتخابات خوب برگزار شد، اما برنده ای نداشت؟ و چه تضمینی است که مردم همان شوق دور اول را بار دیگر تکرار کنند و نیروهای شورشی و طالبان نتوانند آن را مختل کنند؟ دهها نفر در انتخابات ۵ آوریل کشته شدند. تلفات وجود داشت اما نه به میزانی که پیش بینی می شد، اما یک نفر، ده نفر یا صد نفر، بالاخره آنهایی که به ناحق کشته شدند انسانهایی بودند که عزیزی و خانه ای و امیدی و آینده ای داشتند، چرا حکومت افغانستان و کمیسیون مستقل که مسئول برگزاری انتخابات بود، امکاناتی را در نظر نگرفت که امروز همه حرف و حدیث ها این باشد که شنبه اعلام می شود که انتخابات به مرحله دوم می رود! البته من و بسیاری دیگر امیدوار هستند که تکلیف رای های بی سرنوشت قرنطینه شده تا عصر امروز معلوم و کمیسیون روز شنبه برنده انتخابات را اعلام کند.
اگر انتخابات برنده نداشته باشد و دو کاندید پیشتاز به مرحله دوم بروند، بعید نیست که بعضی از شش کاندید پستاز، بیایند و بابت آرایی که به دست آورده بودند ائتلافی با یکی از دو کاندید کنند به این شرط که از خوان برنده شدن آنها لقمه ای نصیبشان گردد و دفتر و مَسندی به دست آورند. بی نوا مردمی که چشم به این حاکمان و قدرتمندانی دارند که سرنوشتشان را تغییر داده و آینده بهتری برای فرزندانشان بسازند. اگر کمیسیون هر کس را که از راه می رسید و می گفت سلام علیکم کاندید ریاست جمهوری نمی کرد، امروز تکلیف همه معلوم و از مخاطرات مرحله دوم انتخابات به دلایل امنیتی پیشگیری شده بود. باز هم امیدوار باشیم که انتخابات پیروزی داشته باشد.

توسط | ۱۳۹۴-۷-۸ ۱۸:۵۱:۰۸ +۰۰:۰۰ اردیبهشت ۵ام, ۱۳۹۳|مقالات|بدون نظر

نظر بدهید