“نمی توان با زور و شلاق مردم را به بهشت برد”

خانه/مقالات/“نمی توان با زور و شلاق مردم را به بهشت برد”

“نمی توان با زور و شلاق مردم را به بهشت برد”

آقای غلامعلی حداد عادل نماینده مجلس، امروز خواهان پرداخت “یارانه حجاب” برای تشویق استفاده از پوشش اسلامی شده است. ایشان گفته اند که اگر حکومت ایران به حجاب معتقد است چه اشکالی دارد که به تولید کنندگان پوشش اسلامی یارانه بدهد؟
موضوع حجاب در ایران که کمابیش هر تابستان تبدیل به دغدغه ای بزرگ برای مردم و حکومت می شود، سابقه ای به اندازه و عمر انقلاب در ایران دارد.
تابستانهایی که نیروهای انتظامی مینی بوس های معروف خود را در چهار راههای بزرگ مستقر می کنند تا زنان و دختران را به جرم بی حجابی بازداشت کنند، داستان هر تابستان گرم است. هر تابستان هم زنان و دختران خود را برای رویایی با حکومت آماده می کنند و هم حکومت برای ارعاب و تهدید- از آنچه آن را بد حجابی و بی حجابی- می نامد.
زور و فشار یک طرف است و خواست و انگیزه مردم در سوی دیگر. سالها است که همه گفته و نوشته اند که به مردم زور نگویید و برای رعایت حجابی که مورد پسند و مطلوب حکومت است به دختران و زنان بی احترامی نکنید. تا آنجا که من به خاطر می آورم، آقای خاتمی و حتی آقای احمدی نژاد و اینک آقای روحانی و در کل روسای جمهور در سالهای اخیر مطالبی گفته اند که نشان داده با سختگیری های گروههای حکومتی و فشار مخالف هستند اما متاسفانه نتوانسته اند شیوه برخورد با مردم را تغییر بدهند.
نکته ای که به گمان من مهم است تا به آن اشاره شود، انتخاب پوشش و خودآرایی در ایران است. آمار و اخبار رسمی می گوید که ایران بزرگترین مصرف کننده اقلام آرایشی در جهان است. دیده ام زنان و دختران ایرانی را که از ایران به امارات متحده و یا ترکیه آمده اند و عادتشان به استفاده از لوازم آرایش غلیظ اطرافیان را شگفت زده کرده است.
این روزها آسانترین راه کسب و کار در ایران و بهتر است بگویم در شهرهای بزرگ فروش لوازم آرایش است چرا که تقاضا بالا است و محدودیت واردات، آن را تجارتی پُر سود کرده است.
چرا در آمریکا و فرانسه مردم به این میزان آرایش نمی کنند و یا چرا راه دور برویم در مصر و یا ترکیه زنان و دختران به این چنین آرایشی ندارند؟ ترکیه و مصر نیز کشورهایی اسلامی هستند اما می خواهم بگویم در سالهای اخیر بخصوص بعد از برکناری حُسنی مبارک، زنان و دختران مصری به داشتن حجاب اسلامی و استفاده از لباسهای پوشیده بیشتر روی آورده اند. دلیل آن چیست؟ اجباری در مصر و یا ترکیه برای داشتن حجاب وجود ندارد و حق انتخاب، مردم را آزاد گذاشته است که ضمن رعایت ضوابط و قوانین برای خود تصمیم بگیرند.
در ایران فشار و محدودیت کار را به جایی رسانده که مردم از سوی دیگر و از افراط پایین افتاده اند. در ایران نیز تا آنجا که من می دانم و از جامعه درک دارم مردم مخالف زور و اجبار هستند و واکنش آنها در طول تاریخ موید این ادعا بوده است. در دوره شاه بستگانی داشتم که با چادر مشگی رفت و آمد می کردند و بستگان دیگری که حجاب نداشتند و همه زنان و دخترانی عفیف بودند و کسی دیگری را به خاطر نوع پوشش نکوهش نمی کرد و صد البته که در آن روزگار مردم هزار قلم و رنگ نیز خود را آرایش نمی کردند.
هر جا و هر کجا که محدودیت و شرط و شروط در کار باشد نتیجه معکوس گرفته می شود. مردم را آزاد بگذارید و نتیجه بهتری از ارشاد و تشویق مردم به داشتن حجاب بگیرید. دادن یارانه حجاب، مسخره ترین و بی محتوا ترین پیشنهاد برای جامعه ای پویا و زنده است که با مردم آن مانند اسیرانی در کشور اشغال شده رفتار می شود و حالا نیز آقای حداد پیشنهاد داده که ماهیانه ای نیز برای تادیب مردم و امر و نهی به آنها پرداخت شود. دخالت کردن در امور روزمره مردم امری عادی برای مسولین و دست اندرکاران نظام شده است و واکنش مردم یا بهتر است بگویم زنان و دختران به این دخالت و فشار، آن چیزی است که امروز می بینیم و ایران را در صدر جدول بزرگترین مصرف کننده لوازم آرایش در جهان تبدیل کرده است. آماری که باعث افتخار نیست اما بیان کننده این حقیقت است که فشارهای حکومتی نتیجه معکوس و بسیار مخربی بر روان عمومی گذاشته است. آقای روحانی چندی پیش گفته بود: ” اینقدر در زندگی مردم مداخله نکنید، ولو به خاطر دلسوزی، بگذاریم مردم خودشان راه بهشت را انتخاب کنند، نمی توان با زور و شلاق مردم را به بهشت برد.”

توسط | ۱۳۹۴-۱۰-۲ ۱۶:۱۷:۱۷ +۰۰:۰۰ خرداد ۹ام, ۱۳۹۳|مقالات|بدون نظر

نظر بدهید