کرزای از آمریکا بیشتر از طالبان واهمه دارد

خانه/مقالات/کرزای از آمریکا بیشتر از طالبان واهمه دارد

کرزای از آمریکا بیشتر از طالبان واهمه دارد

در حالی که رییس جمهور افغانستان به سختی تلاش می کند که به گفتگوهای صلح با طالبان ادامده دهد و امضای موافقتنامه امنیتی با آمریکا را به تعویق بیاندازد، طالبان سرگرم ایجاد مانع در تبلیغات انتخابات ریاست جمهوری و حمله های گسترده تر هستند.
تبلیغات رسمی نامزدهای انتخابات ریاست جمهوری در افغانستان هفته پیش رسما آغاز شد و در روز شروع دو نفر از کارگزاران تبلیغات برای دکتر عبدالله در هرات کشته شدند. برای شورشیان- که در افغانستان طالبان می باشند- انتخابات فرصت عالی برای حمله به اهدافشان است. حامد کرزای که تا پیش از سال ۲۰۰۱، فردی ناشناس برای عموم مردم افغانستان بود، ناگهان به ریاست جمهوری دولت انتقالی برگزیده شد. دوست وی زلمای خلیل زاد، آمریکایی افغان تبار در آن زمان از طرف دولت جورج بوش به سمت فرستاده ویژه در افغانستان مقرر و البته که کرزای را برای دولت انتقالی پیشنهاد کرد.
در عین حال، رییس جمهور جدید- کرزای- دوست جدید مردم آمریکا و فردی نزدیک به جورج بوش رییس جمهور معرفی شد، و در زمانی نه چندان دور همین فرد بزرگترین دردسر رییس جمهور جدید آمریکا، آقای اوباما شد. هفته پیش ( هنگام نشر این مقاله) روزنامه نیویورک تایمز مقاله ای منتشر کرد که در آن از گفتگوهای محرمانه کرزای با طالبان قبل از آخرین لویی جرگه در ماه نوامبر در کابل خبر می داد. رهبران قبیله های گوناگون افغان و بزرگان در کابل با امضای موافقتنامه امنیتی با آمریکا توافق کردند اما با کمال تعجب بعد از برگزاری لویی جرگه که با زحمت و مخارج بسیار انجام گردید، رییس جمهور کرزای از امضای آن سَر باز زد و آن را موکول به پس از انتخابات ریاست جمهوری در بهار کرد.
کرزای فکر می کند که باید با “برادران عصبانی اش” قبل ازامضای این توافقنامه امنیتی با آمریکا، به تفاهم برسد. و شواهد نیز نشان می دهد که وی ماهها است که مشغول مذاکرات مخفیانه بوده است. در حالی که اصلی ترین مقامهای طالبان از شرکت در گفتگوهای صلح با دولت کرزای امتناع می ورزند، در عین حال از اینکه توافقنامه امنیتی با آمریکا نیز امضا نشده و رییس جمهور بر علیه نظر آمریکا کار می کند نیز خرسند هستند . این امکان وجود دارد که مقاماتی با نفوذ کمتر در رهبری طالبان درگیر گفتگو با کرزای باشند. در هفته های گذشته کرزای صدها نفر از زندانیان خطرناک طالب را از زندان بگرام آزاد کرده است بدون آنکه به اعتراضات اهمیتی دهد. کرزای آنها را افراد بیگناهی خواند که توسط آمریکایی ها شکنجه شده و تبدیل به دشمنی علیه کشور و ملت خود شده اند. در عین حال حامد کرزای تابحال از شش سوء قصد نافرجام توسط طالبان و شورشیان جان سالم بدر برده است به نظر می آید که از آمریکایی ها بیشتر از طالبان واهمه دارد!

شاید شخص رییس جمهور از توهمی رنج می برد که به گفته نزدیکان وی باعث وحشت او از آمریکایی ها شده باشد. او فکر می کند که آمریکایی ها قصد جان او را کرده اند. شاید طالبان از خوشبینی کرزای نسبت به گفتگوهای صلح با آنها استفاده ببرند و به این وسیله شورشیان زندانی خود را آزاد کنند و با رَد شدن امضای توافقنامه امنیتی، دست بالایی نسبت به پایان حضور نیروهای خارجی در افغانستان نیز داشته باشند اما در این بین صدمه اصلی را مردم افغانستان متحمل شده اند. در حالی که جهان منتظر برگزاری انتخابات ریاست جمهوری در افغانستان است تا ببیند رییس جمهور آینده افغانستان چه کسی است، طالبان نیز امیدوار هستند تا بتوانند قسمتهای بیشتری از کشور را در عدم حضور نیروهای خارجی – بعد از انتخابات به کنترل خود در آورند.
در حالی که همکاری با رییس جمهور فعلی بسیار دشوار است، به نظر می آید که آمریکا نیز گفتگوهای خود درباره مسایل مختلف مثل خروج نیروها از افغانستان و امضای توافقنامه امنیتی را تا پس از انتخابات به تعویق انداخته باشد.
به این علت که کرزای نمی تواند برای یک دوره دیگر کاندید انتخابات باشد، دلیل آن نیست که در انتخابات در پیش رو تقلب انجام نگیرد. رشوه و تقلب از شایع ترین کارها در افغانستان بوده است. وقتی که به فهرست کاندیدهای انتخابات ریاست جمهوری نیز نگاه می کنیم، می بینم که برادر رییس جمهور فردی که در شهر بالتیمور آمریکا صاحب رستوران و یک شهروند آمریکایی است یکی از کاندیده است و دیگری یک شبه نظامی قدرتمند از جنوب که احتمالا سواد خواندن و نوشتن چندانی هم ندارد و دیگری مردی با ریش انبوه و بلند که به تندروی اسلامی مشهور است و فردی است که اسامه بن لادن را به افغانستان دعوت کرد، اینها جزو ۱۱ کاندید منتخب کمیسیون انتخابات افغانستان هستند. دکتر عبدالله عبدالله، عضو پیشین ائتلاف شمال که در انتخابات سال ۲۰۰۹ بعد از کرزای نفر دوم شده بود، امسال نیز در انتخابات شرکت دارد.
تخمین زده می شود که ۱۲ میلیون نفر واجد شرایط رای دادن باشند که از این تعداد تنها ۳.۵ برای دادن رای ثبت نام کرده اند. زنان ۳۵ درصد کل ثبت نام کنندگان برای دریافت کارت رای را تشکیل می دهند و چنانچه انتخاباتی نسبتا سالم برگزار شود، نقش زنان رای دهند، نقش پر رنگی خواهد بود.
تاکنون، سوال اصلی به تامین امنیت در روز انتخابات در ۶ آوریل باز می گردد. بغیر از مسئله امنیت، نبود اعتماد بین کرزای و آمریکا حتما سایه اش را بر سر انتخابات خواهد انداخت.

توسط | ۱۳۹۴-۱۰-۲ ۲۳:۳۳:۲۱ +۰۰:۰۰ اسفند ۶ام, ۱۳۹۲|مقالات|بدون نظر

نظر بدهید